GeoExplorer

Gargulce, czyli rzecz o… Rzygaczach

przez , Lut.07, 2014, w Galimatias

Gargulec z Notre DameGargulce to dekoracyjne, wystające zwieńczenie rynny dachowej, służące do odprowadzenia wody poza zasięg muru i strzegące przed złem mieszkańców miasta. Funkcja gargulca powiązała jego nazwę z gardłem. Angielski termin na określenie tej kamiennej istoty, to „gargoyle”, które bierze się ze starofrancuskiego słowa „gargouille”, oznaczającego gardziel, co z kolei prowadzi do greckiego słowa „gargarizein”, oznaczającego nic innego jak „odgłos powstały przy płukaniu gardła”. Z podobnych powodów gargulec bywa nazywany także rzygaczem czy plwaczem. Pierwsze gargulce pojawiły się w starożytnym Egipcie i Grecji. W średniowieczu gargulce rozprzestrzeniły się z Francji na całą Europę jako stały element architektury, goszcząc nie tylko w katedralnych zwieńczeniach rynien. O ile greckie gargulce miały pyski lwów, od czasów średniowiecza przybierały różne kształty, przez ludzkie po hybrydy tych dwóch. Zdarzało się, że oblicza zapożyczały od realnie istniejących osób. Gotyk nadał im formy groteskowe i fantazyjnie, nierzadko tym w formie zwierzęcej wydłużając pyski i szyje, dodając skrzydła, rogi i pazurzaste łapy. Przybierające kształt lwów greckie gargulce strzegły przed złem. Średniowiecze miało przywrócić im tą funkcję.GargulecGargulcom pomagał tutaj po pierwsze szkaradny wygląd, który, zgodnie z ówczesnym przekonaniem miał odstraszać demony, uciekające na widok własnego wizerunku. Gargulce mogły jednak również ostrzec człowieka. Istnieje legenda, tłumacząca pojawienie się gargulców we Francji. Wydarzenie o którym opowiada miało mieć miejsce w VII w. w średniowiecznym mieście Rouen, leżącym nad Sekwaną. Według tej opowieści gargulec był wodnym potworem, który powodował straszne spustoszenie zarówno w statkach jak i ludziach a także samym mieście, które na skutek obecności bestii miało być nieustannie zalewane. Ofiary składane przez mieszkańców gargulcowi nie wystarczały. Wybawicielem okazał się ksiądz Roman, późniejszy święty. Złożył on obietnicę, że jeżeli miasto wybuduje dla niego kościół wybawi ludzi od gargulca. Tak też się stało. Na pamiątkę tego wydarzenia gargulce stać się miały elementem architektury.

Gargulce są przedstawiane jako złe, sadystyczne stworzenia o kamiennych, skrzydlatych ciałach mających kształt groteskowych humanoidów. Są to krwiożerczy łowcy, często spotykani w ruinach i podziemnych pieczarach. Często zastygają w bezruchu, udając kamienne rzeźby i cierpliwie czekając na mijające je ofiary, lub nacierają na nie z zaskoczenia z powietrza. Zazwyczaj atakują wszystkie napotkane istoty, lubując się w ich obezwładnianiu i torturowaniu. Są sprawnymi wojownikami, wyposażonymi w ostre pazury, zęby i rogi oraz twardy, naturalny pancerz. Mają swój własny gardłowy język. Gargulce żyją w małych grupach, zainteresowanych głównie poszukiwaniem nowych ofiar do morderczych zabaw. Najchętniej polują na humanoidów i inne rozumne stworzenia, którym mogą sprawiać ból. Pierwotnie istoty te były kamiennymi rzeźbami o groteskowych kształtach, jednak zostały ożywione przez nierozważnego maga. Ich temperament sprawił, że błyskawicznie rozmnożyły się i rozpowszechniły po wielu światach „Planu Materialnego”. Nie potrzebują wody i pokarmu i mogą godzinami stać w bezruchu. Ich jedynym jadłem jest ból i cierpienie, które zadają. Czasem zaciągają się na służbę do złych magów, w zamian za kilku humanoidów do zabawy pełniąc rolę strażników i posłańców. Rogi gargulców są znanym komponentem alchemicznym…

:, , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...