GeoExplorer

Tag: osmotrofia

Goździeniec robakowaty

by on Gru.17, 2017, under Flora i Fauna

Goździeniec robakowatyGoździeniec robakowaty (Clavaria fragilis) należy do gatunku grzybów z rodziny goździeńcowatych (Clavariaceae). Oficjalnie polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 roku, choć już pod koniec XIX wieku taka była używana (bądź goździeniec łamliwy).
Jest saprotrofem (saprós – zgniły), czyli cudzożywnym organizmem pobierającym energię z martwych szczątków organicznych, rozkładającym je do związków prostych. Poprzez osmotrofię wchłania rozłożoną dzięki trawieniu zewnętrznemu płynną materię. Saprotrofy tworzą w ekosystemach poziom troficzny reducentów. Same są jednocześnie pożywieniem dla olbrzymiej liczby protistów. Dlatego też biorą udział w krążeniu materii w ekosystemach, a tym samym w obiegu pierwiastków w całej biosferze, na przykład węgla, azotu, wodoru, tlenu, siarki, fosforu i innych.

Pomimo, że jest grzybem jadanym jego walory smakowe są nieszczególne, smak łagodny, zapach nieokreślony lub go brak.
Goździeniec zazwyczaj tworzy niewielkie skupiska owocników. Pojedynczy owocnik wyrasta pod postacią długiej, nierozgałęzionej pałeczki, zazwyczaj prostej, czasami robakowato wygiętej, o wysokości od 2 do 12 cm i grubości około 4,5 mm. Zdarzają się też bocznie spłaszczone lub podłużnie rowkowane. U podstawy zazwyczaj jest zwężony, a jego koniec zaokrąglony, o gładkiej powierzchni, barwy białej, żółknący wraz ze starzeniem się. Owocniki są bardzo łamliwe i kruche, do czego nawiązuje drugi człon łacińskiej nazwy gatunkowej: fragilis – kruchy; zaś jego polska nazwa nawiązuje do robakowatego kształtu. Podstawki 4-zarodnikowe. Obłocznię posiada wyraźnie zgrubiałą. Subhymenium ma grubość 30-50 µm i składa się ze splecionych krótkich komórek o grubości 2-3 µm i jest wyraźnie oddzielone od pozostałej części obłoczni.Clavria fumosaZarodniki mają rozmiar 33-43 × 6-9 µm. Strzępki grzybni bez sprzążek. Zarodniki bezbarwne, elipsoidalne, gładkie, o rozmiarach 5-7 × 3-4µm, z małą kropelką.
Upodobane miejsce występowania stanowi półkula północna, w tym na terenie Polski opisano dość liczne jego stanowiska i pojawiają się od lipca do listopada.
Owocniki rosną na ziemi w lasach iglastych, liściastych lub mieszanych, na polanach, w parkach, często wśród mchów, na pastwiskach.
Inne goździeńce (9) występujące na terenie Polski to: goździeniec gliniasty (Clavaria argillacea), goździeniec zaostrzony (Clavaria falcata), goździeniec przydymiony (Clavaria fumosa), goździeniec fioletowy (Clavaria zollingeri),  goździeniec purpurowy (Clavaria purpurea), Clavaria flavipes, Clavaria acuta, Clavaria greletii i Clavaria vermiculata.

Goździeńce (Clavaria) to ciekawy rodzaj grzybów z rodziny goździeńcowatych (Clavariaceae). Są grzybami naziemnymi o pojedynczym (przeważnie) nierozgałęzionym, cylindrycznym lub maczugowatym owocniku. Owocniki rozwijają się w grupach. W zależności od gatunku mają kolor biały, śmietankowy, żółty, różowy, fioletowy, brązowy lub czarny. Hymenofor jest gładki, pokrywający całą powierzchnię owocnika. Wysyp zarodników biały, zarodniki gładkie lub kolczaste.
Wszystkie gatunki rodzaju Clavaria występują na lądzie i są saprofitami. Większość występuje w lesie, gdzie żyją na ściółce leśnej, martwej trawie i mchach. Jeden z gatunków Clavaria argillacea żyje w symbiozie z roślinami z rodziny wrzosowatych.

Co ciekawe należące do tego rodzaju gatunki występują na całym świecie na obszarach o klimacie tropikalnym i umiarkowanym. W Europie opisano występowanie prawie 20 gatunków.
Nazwa rodzaju została po raz pierwszy wprowadzona przez Vaillanta w 1727 roku i pochodzi od łacińskiego słowa clava oznaczającego klub, a nawiązuje do gromadnego występowania owocników tych grzybów. Rodzaj ten został również opisany przez Karola Linneusza w jego dziele Species Plantarum w 1753 roku. Później mikolodzy opisali jeszcze 1500 gatunków zaliczanych do tego rodzaju, jednak wiele z nich to synonimy. Niektóre zostały potem przeniesione do rodzajów Clavulinopsis i Ramariopsis. W 1791 roku polską nazwę nadał Józef Jundziłł.

Możliwość komentowania Goździeniec robakowaty została wyłączona :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , więcej...

Czarka austriacka

by on Mar.01, 2016, under Flora i Fauna

Czarka austryjackaCzarka austriacka (Sarcoscypha austriaca) to rzadki grzyb z rodziny czarkowatych (Sarcoscyphaceae), saprotrof, rosnący na gałęziach drzew liściastych w wilgotnych lasach, głównie łęgowych, na ciepłych stanowiskach, najchętniej występujący na terenach podgórskich i górskich, w miejscach podmokłych, próchniczych. Pojawia się już wczesną wiosną (luty – maj), ale owocuje również podczas bezśnieżnych zim, pojawiając się w czasie roztopów. Spotykany jest najczęściej na wierzbach, klonach i olszach, a owocniki występują pojedynczo lub w grupach.
Podobnym gatunkiem jest czarka szkarłatna (Sarcoscypha coccinea) występująca częściej na terenach nizinnych, posiadająca proste włoski na zewnętrznej powierzchni miseczek, a jej zarodniki są na końcach zaokrąglone. Czarki są grzybami o cienkim, łykowatym i białym miąższu, w zasadzie bez smaku i zapachu.

Owocniki czarki austriackiej w trakcie swojego rozwoju są najpierw purchawkowate, później szerzej się rozpościerają tworząc kształt kolistych czarek lub miseczek, następnie przechodzą w mniej regularne kształty stając się owalne lub nerkowate. Ich wielkość waha się od 1 do 8 cm średnicy.  Stare owocniki mogą być talerzykowato rozpostarte. Miseczki posiadają osadzenie na wyraźnym, cylindrycznym i centralnym, białawym, krótkim lub bardzo krótkim trzonku, długim na 3 do 5 cm i grubym na około 3 mm. Trzonek zazwyczaj mocno tkwi w drewnie, rzadko pojawiają się osobniki tak zwane „siedzące”. Wewnętrzna osłona owocników – hymenium, posiada jaskrawe zabarwienie, jest barwy żywoczerwonej, szkarłatnej lub ceglastoczerwonej, o powierzchni gładkiej i błyszczącej – jest to warstwa zarodnikonośna. Natomiast zewnętrzna ich powierzchnia ma kolor jasnoróżowy lub bladoczerwonawy o strukturze owłosionej, filcowatej, pokrytej białawymi kosmkami.Czarka austryjacka (1)Brzeg owocników jest podwinięty, który z wiekiem może pękać. Zarodniki są gładkie i bezbarwne, podłużnie eliptyczne do cylindrycznych, o wielkości 33-50 x 12-14 um, posiadające wgłębienia na końcach. Czarka austriacka do niedawna w Polsce była gatunkiem uważanym za niejadalny i ściśle chronionym (do października 2014 roku). Jej polską nazwę podali G. Fiedorowicz i D. Kubiak w 1998 roku.
W literaturze uznawana jest jako grzyb niejadalny, jednakże nie jest to do końca prawda. Nie odnotowano bowiem przypadków zatruć tym grzybem. Czarka w zasadzie nie posiada smaku, a jedynie nieznaczny posmak rzodkiewkowo – ziemisty. Ze względu na małe rozmiary swoich owocników nie znalazła większego zastosowania kulinarnego, ale z uwagi na swój atrakcyjny, żywoczerwony kolor po sparzeniu używa się jej jako barwny dodatek do sałatek.

Saprotrofy czyli mikrokonsumenci (z greckiego: saprós – zgniły) są cudzożywnymi organizmami pobierającymi energię z martwych szczątków organicznych, rozkładając je do związków prostych. Reprezentowane są między innymi przez grzyby. Kiedyś uważano, że niektóre rośliny odżywiają się saprofitycznie, jednak mogą one pobierać substancje pochodzące z rozkładu szczątków jedynie dzięki mikoryzie, a zatem dzięki ścisłej symbiozie z odpowiednim gatunkiem grzyba. To stawia je bliżej roślin pasożytniczych niż prawdziwych saprotrofów. Pomimo tego nadal bywają tradycyjnie określane jako saprofity lub rośliny saprofityczne. Obecnie ten typ odżywiania określa się jako mykoheterotrofia. W tym układzie pasożytniczym właściwym saprofitem jest grzyb, a nie roślina. Saprotrofy są często osmotroficzne, czyli wchłaniają rozłożoną dzięki trawieniu zewnętrznemu płynną materię, co jest typowe dla grzybów, biorących udział w krążeniu materii w ekosystemach i w obiegu pierwiastków w całej biosferze.

Możliwość komentowania Czarka austriacka została wyłączona :, , , , , , , , , , , , , , , więcej...

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...