GeoExplorer

Tag: szlak wygasłych wulkanów

W cieniu dinozaurów

by on Sty.09, 2015, under Ciekawe miejsca

Brachrozaur - Park Wroclawski w LubiniePark Wrocławski w Lubinie powstał jako XIX-wieczne założenie parkowe, wykorzystujące fragment lasu położonego nad rzeką Zimnicą, o charakterze łęgowym i grądowym.
Łęgi są terenami leśnymi, które porasta drzewostan liściasty na podłożu okresowo zalewanym przez pobliską rzekę, gdzie gleba jest wyjątkowo żyzna, a rosnące na niej lasy są niezwykle bogate w różnorodną roślinność. W lasach łęgowych występuje około 40% polskich gatunków ptaków lęgowych, posiadając w nich sporo miejsc do gniazdowania oraz dostęp do zróżnicowanego pokarmu na niewielkim terenie. Regulacja rzek zapobiegająca okresowym zalewom stanowi zagrożenie dla łęgów jako zakłócenie normalnego funkcjonowania tego biosystemu. Obecnie w związku ze znacznym ograniczaniem terenów lasów łęgowych wymagają one ochrony poprzez zachowanie naturalnych dolin rzecznych. Dawniej znaczna część Parku Wrocławskiego podczas powodzi była czasowo zalewana, a wylewająca woda nanosiła żyzny muł, który był bogatym podłożem dla wzrostu licznych roślin poszycia i drzew.Dinozaury w Parku WrocławskimGrądy są natomiast wielogatunkowymi i wielowarstwowymi lasami liściastymi, typowymi dla terenów nizinnych, o bogatym podszyciu, z charakterystyczną sezonowością roślin – wiele spośród występujących w nich gatunków roślin zakwita nim rozwiną się liście drzew. Zagrożeniem dla tego typu lasów jest odmładzanie go poprzez wycinanie najstarszych dziuplastych drzew, prowadzące tym samym, do ograniczenia gniazdowania ptaków w dziuplach, a zespół tych ptaków w lasach grądowych jest szczególnie bogaty.
Na terenie Parku Wrocławskiego można zaobserwować drozdy, dzięcioły, czyżyki, grzywacze, grubodzioby, dzwońce, kwiczoły, kaczki krzyżówki, kosy, kowaliki, kulczyki, modraszki, pliszki, sikorki, strzyżyki, sójki, słowiki, zięby, szczygły, pełzacze, trzciniaki i wiele innych gatunków. Rośliny i zwierzęta w tych dwóch typach lasów osiągają największe zagęszczenie.

Na powierzchni ponad 14 ha dokonano rewitalizacji zaniedbanego parku, za kwotę ponad 10 mln zł, przekształcając go tym samym w Centrum Edukacji Przyrodniczej przy ul. Paderewskiego, a jego otwarcie nastąpiło 1 czerwca 2014 roku. Występuje w nim wiele cennych drzew pod względem krajobrazowym jak i pod względem swych rozmiarów. Rośnie tu między innymi buk zwyczajny o ciekawie wygiętym pniu i obwodzie 200 cm, klon zwyczajny o nietypowo ukształtowanym pniu powstałym w wyniku skręcania się drewna wokół osi podczas wzrostu czy olsza czarna o bardzo nietypowym dla tego gatunku parasolowatym, nisko-rozłożystym pokroju korony drzewa. Park porastają również lipy szerokolistne, wierzby kruche, platany klonolistne, topole czarne, robinie, modrzewie, jarzęby, brzozy, liczne krzewy ozdobne jak berberysy, rokitniki, tawuły, irgi i inne.Mieszkańcy parku - ptakiPrzez park biegnie ścieżka przyrodnicza pozwalająca zapoznać się z elementami przyrody ożywionej i nieożywionej, złożona z dwóch szlaków – czerwonego (szlak dinozaurów) i zielonego (szlak ptaków) oraz kilka stref – rekreacji (szachy, boisko), dziecka (plac zabaw z zakopanymi szkieletami dinozaurów), odpoczynku.
Przy szlaku czerwonym ustawiono kilkanaście okazałych figur dinozaurów (wraz z tabliczkami informacyjnymi) takich jak brachrozaur (największa!), diplodok, dimetrodon, iguanodon, karnotaur, kentrozaur, mamenchizaur, mastodonzaur, parazaurolof, triceratops, tyranozaur, wulkanodon.
Przy szlaku zielonym zainstalowano 12 wolier z wieloma gatunkami ptaków jak paw, modrzyk zwyczajny, żuraw zwyczajny, gęgawa, bernikla białolica i rdzawoszyja, śnieżyca cesarska, bocian biały i czarny, ogorzałka i podgorzałka, bielik, orzeł stepowy, jastrząb, puchacz, sowa uszata, puszczyk uralski, wieloszpon wietnamski, bambusówka chińska, dzwoniec, grubodziób, kulon, kuropatwa, kwiczoł, olśniak himalajski, tragopan Temmincka, czubacz hełmiasty, głuszec, błotniak łąkowy, kobuz, kruk oraz kilka gatunków bażantów – annamski, złocisty, Elliota.Infrastruktura Parku WrocławskiegoWe wschodniej części parku znajduje się również staw dydaktyczno-krajobrazowy o powierzchni 0,5 ha, którego głównym celem jest imitacja naturalnego starorzecza Zimnicy, ochrona gatunkowa i edukacja przyrodnicza. Na terenie stawu występują ptaki wodno-błotne (łyska, trzciniak, perkozek, kokoszka), płazy (traszka zwyczajna i górska, ropucha szara i zielona, żaba wodna i moczarowa), kilkadziesiąt gatunków owadów. Z roślinności wodnej i szuwarowej występują między innymi trzcina, kosaciec żółty, jeżogłówka, strzałka wodna, grzybień biały.
Nieopodal stawu znajduje się mini zoo zlokalizowane w trzech budynkach z zagrodami i dziedzińcem, w którym miejsce znalazły kozy syryjskie, kuce szetlandzkie, owce wrzosówki, osły, świnie maskowe oraz kilka gatunków drobiu. Pochodzą one z Wrocławskiego Ogrodu Zoologicznego, w którym to pracownicy Centrum Edukacji Przyrodniczej przez dwa miesiące odbywali szkolenie celem nauki profesjonalnej opieki nad zwierzętami.
W przyszłości planowane jest poszerzenie rodziny ptaków o nowe gatunki oraz montaż kolejnych figur dinozaurów. Wstęp na teren parku jest bezpłatny.

Możliwość komentowania W cieniu dinozaurów została wyłączona :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , więcej...

Sztolnia Gozdnica

by on Cze.09, 2014, under Pod ziemią

SGMiędzy wsiami Gozdno (Herrmannswaldau) i Kondratów (Konradswaldau) znajduje się mały masyw górski składający się z czterech charakterystycznych wzniesień – Gozdnicy 455 m n.p.m., Międzydroża 460 m n.p.m., Jastrzębnika 468 m n.p.m. i Pustelnika 440 m n.p.m. Przez teren tych wzgórz (na północ od góry Pustelnik, a na południe od Międzydroża i Jastrzębnika) przebiega szlak „Wygasłych Wulkanów”. Mało kto wie co skrywa w sobie góra Gozdnica (Tannhubel). Otóż jesienią 2013 roku udało się na jej zboczach zlokalizować zawalone wejście do sztolni. Podjęte prace powierzchniowe doprowadziły do odgruzowania jej wlotu, a następnie eksploracji jej wnętrza.SG (1)We wstępnej fazie prac wykonano „rowek”, mający na celu udrożnienie grawitacyjnego odpływu wody z wnętrza sztolni, w której poziom wody sięgał miejscami do 1,5 m głębokości. Następnie przystąpiono do jej eksploracji. Sztolnia, prawdopodobnie drążona za rudami takich metali jak miedź, srebro, złoto, a być może i uranem, okazała się prostym wyrobiskiem o łącznej długości dostępnych chodników – 245 metrów, w tym prosty, główny chodnik – 230 m (gdzie na jego 210 metrze wydrążono szyb w spągu) i boczny chodnik, 15-metrowy, zakończony zawałem, najwyraźniej szybu wyprowadzającego na powierzchnię. Wewnątrz sztolni, na spągu, odnaleziono pozostałości torowiska kolejki, z drewnianymi podkładami i szynami.SG (2)Sztolnia posiada miejscami obudowę drewnianą. W jej końcowym odcinku uwidacznia się spora infiltracja górotworu przez wodę (spękania), czego świadectwem mogą być chociażby liczne nacieki mineralne. Najprawdopodobniej jej powstanie wiąże się z dawnym, XVIII-XIX-wiecznym poszukiwaniem rud metali kolorowych. Wokół sztolni nie ma żadnych śladów pozostałości dawnego górnictwa, na przykład hałd skały płonnej, co może sugerować, że eksploatowane złoże rud metali było na tyle bogate, iż wydobytą rudę na bieżąco transportowano do miejsca jej wytopu. Na chwilę obecną „Sztolnia Gozdnica” w dalszym ciągu jest badana.

Możliwość komentowania Sztolnia Gozdnica została wyłączona :, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , więcej...

Szukasz czegoś?

Użyj poniższego formularza:

Nadal nie znalazłeś tego, czego szukasz? Zostaw komentarz w notce, lub skontaktuj się z nami a zajmiemy się tym.

Blogroll

Kilka bardzo polecanych stron...